Pet Rock – przykład niezwykłej kreatywności

Był kwiecień 1975 roku. W barze w Bonny Doon siedział Gary Dahl z przyjaciółmi. Słuchał ich narzekań związanych z ich zwierzętami domowymi. Dość szybko sporządzono listę wad posiadania domowych pupili. Konieczność karmienia, wyprowadzania na spacer przy każdej pogodzie, szczotkowania, sprzątania po nich, leczenia, usuwania szkód, jakie czynią, ograniczenia w wyjazdach wakacyjnych – każdy opowiadał o swoich bolączkach. Wśród nich wymieniono także i tę, że ulubieniec domu w końcu umiera. Gary Dahl wsłuchany w głos przyjaciół stwierdził, że ma idealne rozwiązanie wszystkich tych problemów. Miało nim być nowe zwierzątko domowe (pet) – kamień (rock).

Pomysł, który narodził się w czasie towarzyskiej rozmowy i z którego grupa przyjaciół śmiała się przez pół wieczoru, stał się inspiracją. Gary Dahl – wówczas copywriter bez grosza – namówił dwóch kolegów, żeby zainwestowali w jego biznes. Pierwszą partię przyszłych Pet Rocków kupił w markecie budowlanym – były to gładkie, obłe kamienie z plaży Rosarit w Meksyku. Każdy z nich kosztował jednego centa. Każdy Pet Rock był układany na słomie (pozyskiwana nieomal za darmo). Następnie trafiał do kartonowego pudełka z otworami wentylacyjnymi. To była najbardziej kosztowna część inwestycji. Do każdego zestawu dołączona była napisana przez Gary’ego Dahla „instrukcja obsługi”. W tym 35-stronicowym podręczniku pt.  Pielęgnacja i trening twojego zwierzaka czytamy m.in. że Pet Rock nie uściśnie dłoni (nie ma łapek), nie wykona polecenia „stój” (nie ma stóp), ale odpowiednio nakierowany przez właściciela może zaatakować złodzieja. Świetnie reaguje na polecenia „siad” i „zostań”, bardzo szybko się uczy udawać martwego (bawi go to!), a przy odrobinie wysiłku ze strony opiekuna może się przewrócić lub potoczyć. Dodatkowo Dahl przestrzegał przed zbyt szybkim wyciąganiem Pet Rocka z pudełka i zalecał, jak się z nim obchodzić, gdy wydaje się nadmiernie podekscytowany.

Źródło: Al Freni / The LIFE Images Collection

Pomysł okazał się strzałem w dziesiątkę. Moda na Pet Rocki ogarnęła całe USA. W ciągu pół roku Gary Dahl sprzedał 1,5 miliona Pet Rocków po $3.95 za sztukę.  Sprzedaż rozpoczęta we wrześniu 1975 roku już w październiku osiągnęła poziom 10 tys. sztuk dziennie. Pet Rock okazał się najpopularniejszym prezentem Świąt Bożego Narodzenia, po czym jego sprzedaż gwałtownie spadła i w lutym 1976 roku praktycznie ustała. Mimo tego, łącznie sprzedano dwie i pół tony kamieni, a pomysłodawca został milionerem.

Źródło: United Press International

Ponieważ pomysłu na Pet Rocki nie dał się zastrzec, bardzo szybko powstało wiele podobnych produktów. Pojawiły się także nowe usługi. Jedna z firm oferowała dyplomy ukończenia przez Pet Rocki studiów ($ 3 za licencjat, $ 10 za doktorat), inna organizowała „pogrzeby Pet Rocków w morzu”. W Detroit powstał nawet specjalny cmentarz dla Pet Rocków ze sztuczną murawą i betonowym nagrobkami. Na jednym z nich napisano „George przeszedł przez zbyt wiele okien”.

Źródło: San Francisco Chronicle

Po osiągnięciu sukcesu Gary Dahl otworzył bar „Carry Nations” w Los Gatos w Kalifornii. W ciągu kolejnych trzech lat wprowadził na rynek dwa produkty, nawiązujące do Pet Rocka. Pierwszy to piaskowy zestaw hodowlany („Sand Breeding Kit”), który pozwalał na wyhodowanie – z „męskiego” i „żeńskiego” piasku – własnego domowego pustynnego pustkowia. A drugi to „Red China Dirt” – cal sześcienny ziemi z Chin. Nabywanie tego zestawu miało doprowadzić do wykupienia całych Chin przez mieszkańców USA. Jednak sukcesu Pet Rocka nie udało się powtórzyć. Sand Breeding Kit sprzedano w liczbie 50 tys. sztuk po $4 za sztukę. Z Red China Dirt poszło jeszcze gorzej, ponieważ w 1978 roku Prezydent USA Jimmy Carter oficjalnie uznał Chińską Republikę Ludową za jedyny legalny rząd w Chinach i sprzedaż stanęła w miejscu.

Źródło: http://www.realclear.com

Pet Rock znalazł się na 4 miejscu listy „The Time Magazine” 10 najbardziej zwariowanych zabawek. Napisano o nim, że składa się z „1% produktu i 99% marketingowego geniuszu”.  Newsweek opisując historię Pet Rocka uznał, że był to „jeden z najbardziej niedorzecznie udanych programów marketingowych w historii”.

Źródło: http://www.globaltoynews.com/

W jednym z wcześniejszych postów pisałem, jak korzystać z rozwiązań wykorzystywanych przez konkurencję, jak bazować na osiągnięciach poprzedników. Klasyczny Pet Rock także doczekał się swoich innowatorów.

W 2009 roku w sklepie ThinkGeek pojawił się USB Pet Rock ($7.99) który różnił się od swoich poprzedników dołączonym przewodem USB. W opisie produktu wskazano, że Pet Rock m.in.:

  •  może być podłączony do komputera z dowolnym systemem operacyjnym,
  • działa w systemie Plug-n-Play,
  • nie wymaga karmienia, opieki, nie czerpie energii,
  • zawsze kocha właściciela,
  • nigdy mu nie przeszkadza,
  • nie robi absolutnie nic.
Źródło: http://www.thinkgeek.com

 

Pet Rock jest nadal dostępny w sprzedaży – m.in. na stronie www.petrock.com ($19.95). Otrzymujemy go z certyfikatem autentyczności, pudełkiem z otworami wentylacyjnymi, zapobiegającymi jego uduszeniu się w czasie transportu i wyściółką. I nadal jest reklamowany jako zwierzątko, którego nie trzeba karmić, wyprowadzać na spacer, kąpać, szczotkować i sterylizować. I nadal jest wstępnie przeszkolony do komend „siad” i „zostań”, i nigdy nie ucieka od właściciela.

Źródło: http://www.petrock.com/

Obok wersji klasycznej Pet Rock pojawia się też w różnych wariacjach. Na stronie ThePetRockThrowBack obok wersji podstawowej ($13.00) można kupić Pet Rocka w wersji Albinos (dodatkowym wyposażeniem wszystkich dostępnych modeli jest smycz!).

Źródło: http://thepetrockthrowback.webstarts.com/

Można też tam znaleźć Pet Rocka w wersji Brat i Siostra (w kolorze niebieskim i różowym) i kilkunastu innych (np. Marijuana Pet Rock; Gay Pride Pet Rock; Jesus Meditation Rock).

Źródło: http://thepetrockthrowback.webstarts.com/

Tam też dostępna jest Pet Golf Ball:

Źródło: http://thepetrockthrowback.webstarts.com/

Wreszcie Pet Rocka można kupić w wersji… pluszowej.

Źródło: https://ourpastimes.com

Każdy sukces ma swoją cenę. Pet Rock także. Gary Dahl pod koniec swojego życia (zmarł w 2015 roku) opowiedział w jednym z wywiadów, że choć Pet Rock uczynił go milionerem, to zmienił też kilka innych spraw w jego życiu. Stracił przyjaciół, z którymi rozmawiał tego pamiętnego kwietniowego dnia w pubie. Jak mówił, zazdrościli mu, że odważył się zrealizować pomysł, który ich zdaniem był dziełem całej grupy. Rozstał się z inwestorami, którzy pozwali go do sądu domagając się większych zysków. Wreszcie przez lata oganiał się przed ludźmi, którzy zwracali się do niego ze swoimi pomysłami. Wielu z nich – jak mówił – przedstawiało wizje tak szalone, że przy nich Pet Rock był w pełni racjonalny.

Tak czy inaczej, po ponad 40 latach historia Pet Rocka pozostaje nadal jedną z najbardziej niezwykłych i zaskakujących opowieści łączących kreatywność z biznesem.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *